در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی خیابان امپنگ به عنوان کوره راهی بود که از میان درختان قطع شده جنگل و زمین های باتلاقی به طول حدود 5 کیلومتر از مسجد جامع فعلی شروع شده و به معادن قلع منتهی می شد. از زمانی که شهر شروع به توسعه یافتن نمود معدن داران و تجار ثروتمند چینی خانه های تجملی خود را- که برخی از آنها تا زمان حال نیز پابرجا مانده اند- در امتداد این خیابان بنا کردند. این عمارتهای اشرافی بزرگ به سبک خانه های ییلاقی قلمرو استعماری بریتانیا با سرمایه مالکین چینی آنها ساخته شدند.
Ampang history building
این افراد کسانی بودند که در آغاز ورودشان به کشور بسیار فقیر بودند اما با سخت کوشی و کار پر زحمت به تجاری ثروتمند و موفق تبدیل شدند. معماری این خانه ها معمولا شامل ترکیبی از خصوصیات چینی چون سردرهای دایره ای شکل، حیاط های حصار کشی شده و بالکن های بزرگ در پشت در خانه و مشخصه های اروپایی چون ستونهای رومی، سقف های چند لایه و تزئینات هنری پر زرق و برق بود. متاسفانه این بناهای قدیمی دائما با اولویت های مختلف و قوانین ضعیف نگهداری مواجه بودند. یک نمونه بارز از این دست تخریب بنای Bok House در اواخر سال 2006 بود. این ساختمان که یکی از باابهت ترین خانه های امپنگ با سبک معماری نئوکلاسیک بود بوسیله چائو چنگ بوک برای جلب توجه معشوقه اش ساخته شد. این خانه توسط یک شرکت ساختمانی دوره استعماری در سنگاپور در سال 1929 طراحی گردیده و یکی از چند خانه زیبای حومه شهر کوالالامپور است که در سال های اخیر تخریب شده است.
